Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18079 K.2013/7903

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın yaşı nedeniyle dosyası ayrılan diğer sanık Hüseyin Bayır ile birlikte yakalandıklarında hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdikleri yerleri bildirerek suç konusu klima ünitesi ve bisikletin henüz başvurusu bulunmayan mağdurlara geri verilmesini sağladıklarının anlaşılması karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 168/1 maddesiyle hükmolunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2012 tarihli, 2011/2-376 Esas ve 2012/90 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan,

bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmakta; koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumu, objektif koşulların (mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama, zararın giderilmesi) varlığı halinde mahkemece 6008 sayılı Kanun ile

yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklik sonrasında ise sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi halinde diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de:

a)-5237 Sayılı TCK.nun 51/2. maddesinde, “cezanın ertelenmesinin, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabileceği” belirtilerek ertelemenin hangi koşullara bağlı tutulabileceğinin sınırlı olarak sayıldığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan cezanın “iki yıl süreyle alkollü veya kasıtlı başka bir suç işlememek” şeklindeki yasada öngörülmeyen nedenle koşullu olarak ertelenmesine karar verilmesi,

b)-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan ceza süresinden az olmamak üzere bir yıl ile üç yıl arasında bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)-5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına göre, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanamayacağı ve aynı maddenin 1. fıkrasının (e) bendinde sözkonusu edilen hak yoksunluklarının uygulanmamasına karar verilebileceği halde, sanık hakkında hırsızlık suçlarından hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı gözetilmeden erteleme nedeniyle 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,