Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18155 K.2013/2877

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun henüz hırsızlık suçundan soruşturmaya başlanmadan önce şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığında bir apartmanın boşluğundaki bisikleti arkadaşı ile birlikte çaldığını söyleyerek, bisikletin soruşturma aşamasında mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 5237 Sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 5237 Sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2- Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4.maddesi, Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgarî Standart Kuralları'nın 16.maddesi, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin,

yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceği gözetilmeden, sadece suça sürüklenen çocuk M.. Ç.. hakkında sosyal inceleme raporu düzenleyen Psikolog A.Y..’a ödenen bilirkişi ücretinin, suça sürüklenen çocuk F.. Ö..’den yargılama gideri olarak tahsiline karar verilmesi,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre suça sürüklenen çocuğun çaldığı bisikleti aynen geri vererek yakınanın maddi zararını giderdiği,

daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK’nın 50/1-f. maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında ''mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılması'' şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuğun gönüllü olup olmadığı sorulmadan hakkında tayin olunan hapis cezasının “6 ay 20 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması” seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

5- Kabule göre de, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK'nın 50/1-f.maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının, “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “temizlik -inşa-yapım v.s. iş kollarında kamuya yararlı bir işte çalıştırılması” seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,