KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/18343 E., 2013/2750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2013
- Tebliğname No
- 6 - 2010/19577
- Mahkemesi
- Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/07/2009
- Numarası
- 2008/208 (E) ve 2009/304 (K
- Suç
- Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Hırsızlık suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, söz konusu maddenin uygulanmamasına karar verilerek, 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesine aykırı davranılması,
2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddesine göre, aynı Kanunun 5. maddesinde düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin ceza sorumluluğu olmayan çocuklar hakkında uygulanabileceği, bu bağlamda ceza sorumluluğu olan suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,
3- 5271 sayılı CMK.nun 225/1.maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı,
bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davası açıldığı ancak mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan dolayı ek iddianame düzenlenmesi yoluna gidilmesi yerine, ek savunma hakkı verilmek suretiyle, sanığın mala zarar verme suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/18343, K. 2013/2750, 13 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama