Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18360 K.2013/4859

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yakınanın çalıştığı işyerine müşteri gibi gelerek yakınan görmediği bir sırada kabanının cebinden cep telefonunu alması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması, ayrıca adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas mahkumiyetinden dolayı sanık hakkında, TCK.'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasının 4. bendinden 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1,a-b-c-d-e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar, aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki velayet hakkından;