Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18442 K.2012/42951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- 06/12/2002 tarihli müracaat ve tespit tutanağında, hırsızlığın sürgülü aleminyum pencere camından girilerek gerçekleştirildiğinin belirtildiği, mağdur F.. G.. 30/04/2008 tarihli duruşmadaki ifadesinde, "sürgülü çerçeve üzerindeki camın sökülüp yere bırakılmış olduğunu, çerçeveninde çıtçıtlı kilidi kırılarak yana sürülmek suretiyle açılan boşluktan içeri girildiğini" beyan etmesi karşısında, öncelikle işyerine girilen pencerenin sağlam maddeler ile muhkem surette yapılmış olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, 765 sayılı TCK.nın 493/1. maddesinin uygulama koşullarının ve zamanaşımına ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2 - Kabule göre de;

a- Adli sicil kaydına göre 765 sayılı TCK.nın 81/2. maddesinin uygulanmasını gerektirecek mahkumiyet kararı bulunmayan sanık hakkında aynı Kanun'un 522/son. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek, öncelikle duraksamaya yer vermeyecek şekilde çalınan eşyaların değerinin tespiti ile, değerin suç tarihi itibariyle "hafif" yada "pek hafif" olarak tespiti halinde, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesi gereğince indirim yapılmasının zorunlu olduğu, bu durumda, 765 sayılı TCK'nun lehe olacağının gözetilmemesi,

b- 06/12/2002 tarihli müracaat, görgü ve tespit tutanağında yakınan, hırsızlığın 05/12/2002 tarihi gece 24:00 ile 06/12/2002 tarihi sabah

08:15 arasında gerçekleştiğini ifade ettiği, internetten alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösteren çizelgeye göre, 06/12/2002 tarihinde güneşin 07.10’da doğduğu, 5237 sayılı TCK.nın 6/1-e maddesi gereğince gece vaktinin 06.10’da sona erdiğinin anlaşılması ve sanığın da suçu kabul etmemesi karşısında, "kuşkudan sanık yararlanır" kuralı uyarınca eylemin gündüz saatlerinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

c- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi uyarınca hapis cezası ile mahkum olan sanık hakkında maddede belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,