Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/19171 K.2013/7534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; hükmün 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanıklar müdafinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Sanıkların birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işledikleri halde, haklarında 5237 sayılı TCK.nun 119/1.c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'nin suçunu itiraf ederek çalınan bir kısım ayakkabıları sakladığı yeri göstererek emniyet güçlerine teslim etmesi, mağdurunda kısmi iadeyi kabul etmesi nedeniyle bu sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4 maddesinin uygulanmasına karşın kısmi iadeye açıkça karşı çıkmayan sanık ... ve temyize gelmeyen sanık ... hakkında TCK.nun 168/1-4 maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılmaması,