Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/19345 K.2012/17255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mağdur vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Mağdurun, Sanık ... hakkında şikayetçi olmaması nedeniyle sanık ... hakkındaki davaya katılma hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Katılan vekilinin Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3- Sanık ...'in, hakkında verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 10/10/2008 gün ve 2007/242 – 2008/173 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde ise;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılan ve katılan sanığın şikayetçi oldukları, suç dolayısıyla maddi ve manevi zararlarının bulunduğu,

sanık tarafından bu zararların karşılanmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,