Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20018 K.2012/42664

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine dair 22/03/2012 gün ve 2007/840-2011/1328 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanığın diğer sanıklarla birlikte şikayetçiye ait kapı kilidini kırmak suretiyle girdikleri evden aldıkları oto anahtarı ile şikayetçinin aracını çaldıklarının anlaşılması karşısında sanığın, 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesine uyan eyleminin 5237 sayılı TCY.nin 116.maddesine göre konut dokunulmazlığını bozmakla birlikte, aynı Yasanın 151.maddesi uyarınca zarar verme suçunu da oluşturduğu, hırsızlık eyleminin de 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/1-e maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında mühürde sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince,

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 333/1. maddesinde tanımlanan mühürde sahtecilik suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan her ne kadar hükümde sanık hakkında 202.maddesi uygulanmış ise de sanığın eylemine uyan aynı kanunun 204/1.maddesi ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan da eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 350/1-2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18/11/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,