Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20097 K.2012/40702

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK ' nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanığın müştekinin evine girerek arabasının kontak anahtarını alıp evinin önünde bulunan arabasını çaldığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK ' nun 142/2-d kapsamında anahtar uydurmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen suçun niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı TCK ' nun 142/1-b maddesinden hüküm kurulması karşı temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen 5237 sayılı TCK ' nun 7/3 maddesi gereğince aynı yasanın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkrasında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden hüküm kurulması yasaya aykırı olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;