Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20145 K.2012/42728

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CYUY.nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından Sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Atılı suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ayrıca işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın nüfus kaydına göre 03/03/1995 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında, duruşmanın gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek 5271 sayılı CYY.nın 185.maddesine aykırı davranılmış ise de, giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ...'ın işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların hırsızlık eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 35. maddesi gereğince cezalarından 1/4 oranında indirim yapılırken, hükmün gerekçe kısmında “sanıkların işyeri kapısının alüminyum pervazlarını sökerek işyerine girmek suretiyle icrai hareketleri tamamladıkları, ancak eşya hırsızlamaya ilişkin neticeyi işyerinde çalınabilecek para ya da herhangi bir eşya bulamadıklarından gerçekleştiremedikleri” şeklinde gösterilen gerekçe yasal ve yeterli kabul edildiğinden tebliğnamedeki (3) no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1–Nüfus kaydına göre 03/03/1995 doğumlu olup, hükmün açıklandığı 04/11/2009 tarihli oturumda 18 yaşını bitirmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın zorunlu müdafii bulundurulmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle CYY.nın 151. maddesine aykırı davranılması,

2-Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

3-5275 Sayılı Yasanın 106/4.maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...'ın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'in, 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,