Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20180 K.2012/42031

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 493/1-son,61,522,59 maddeleri ile 5237 sayılı TCKnın 142/1-b,35,62 maddelerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması sonucunda 5237 sayılı TCK.nın ilgili hükümlerinin sanık lehine olduğu kabul edilerek kurulan hükümde ,sanığın dosya kapsamına göre hırsızlığa teşebbüs suçu ile birlikte mala zarar verme suçunu da işlemesine rağmen 5237 sayılı TCK.nın 151/1 maddesi uyarınca ayrıca hüküm kurulmaması ve sanığa atılı hırsızlığa teşebbüs eyleminin gece vakti gerçekleşmiş olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK.nın 143.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın olay günü dosyası tefrik edilen Ahmet ve Emrah ile birlikte müştekiye ait 35 .. ... plakalı aracın kapı kilidini kırmak suretiyle aracı çalmak üzereyken fark edildiği, civardaki kişilerce araç açmada kullandığı bıçak ile birlikte yakalandığı,eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı , dosya içeriğine göre;

teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçuna konu aracı müştekinin geri aldığının ve mevcut zararı bulunmadığının anlaşılması karşısında, kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu” değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken , “müştekinin zararını karşılamadığı ” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan,

yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,