Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20687 K.2012/42543

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Başka bir suçtan Şanlıurfa Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve talimatla ifadesi alınmak istenen sanığın Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesindeki 21.06.2011 tarihli oturumda, ifadesini esas mahkemesinde vermek istediğini söylemesi karşısında; duruşmalara getirtilmesi sağlanmadan, yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığa atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırından artırım yapılması,

4- Kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, mağdurun rızasının olması gerektiği gözetilmeden, mağdurdan rıza gösterip göstermediği sorulmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması, kabule göre de; 5237 sayılı Kanun 168/1. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Yapılması yasa gereği zorunlu olan uyarlama yargılamasında, yargılama giderlerinin hükümlüden tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,