Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20773 K.2012/40540

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin O Yer Cumhuriyet Savcıları tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...sanığın uzlaşma teklifini kabul etmediği ve dolayısıyla katılanın zarınını da gidermeyi reddettiği...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,