Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/21802 K.2012/43417

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 25.12.2008 tarihli mahkumiyet hükmünün, bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın adreste bulunmama sebebinin tebligat parçasına şerh düşülmediği, bu nedenle tebligat usulsüz olduğundan sanığın 25.06.2010 tarihli temyizinin süresinde kabul edilmesi gerektiği, yine mahkemece verilen 13.07.2010 tarihli temyizin reddine ilişkin kararda ise temyiz başvuru süresinin ne zaman başlayacağının açıkca gösterilmemesi ve tebliğ-tebellüğ belgesinde,

o tarihte cezaevinde bulunan sanığa kararın okunduğuna ilişkin bir ibarenin bulunmaması nedeniyle sanığın 04.03.2011 tarihli temyiz talebinin de süresinde kabulü gerektiği gözetilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmediğinden, 13.07.2010 /307 tarih ve sayılı ek karar kaldırılmak suretiyle dosyanın esasına ilişkin olarak yapılan incelemede;