Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/22588 K.2013/30693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık hakkında, yaralama ve tehdit suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE ;

2) Sanık hakkında görevliye hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

TCK'nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükmün gerekçe kısmında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerindeki koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken mahkemece gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.