KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/22889 E., 2013/30012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
Sanığın mükerrir olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun86/2. maddesinde seçimlik olarak düzenlenen hapis ve adli para cezalarından, aynı Yasanın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının seçilmesinin zorunlu olduğu gözetilmemişse de,karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre,sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi( ONANMASINA),
II-Konut dokunulmazlığını ihlal etme kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması nedeniyle, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamenin bozma görüşü benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Olay yeri inceleme ve tespit tutanakları,tanık ... ve mağdurlar ... ve ... anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ... ile mağdurlar arasındaki kavganın katılan ...'in evinin önünden geçen köy yolunda meydana geldiği, kavganın devamında, sanık ... ile haklarındaki hükümler temyiz incelemesine konu olmayan sanık ... ve ..., katılanın konutunun eklentisi niteliğindeki bahçenin tahta giriş kapısını açmaya çalıştıkları, ancak kapıyı açmayı başaramadan gelen kolluk görevlileri tarafından olay yerinden uzaklaştırıldıklarının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden suçun tamamlandığının kabulü ile sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi.
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/22889, K. 2013/30012, 16 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama