Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/22901 K.2012/44623

Hükümlüler Doğan ve ... hakkında, konut dokunulmazlığını bozma, memura karşı silahlı direnme ve mala zarar verme suçlarından dolayı 765 sayılı TCY.nın 193/2, 258/2, 516/2. maddeleriyle cezalandırılması için açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen konut dokunulmazlığını bozma ve görevli memura silahlı direnme suçlarına ilişkin 18/02/2003 tarihli mahkumiyet kararının, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyizinin yalnızca mala zarar verme suçunu kapsaması nedeniyle kesinleştiği.

5237 sayılı TCY.nın yürürlüğe girmesiyle istem üzerine dosyayı ele alan Asliye Ceza Mahkemesinin uyarlamaya ilişkin olarak 07/07/2005 ve 31/08/2005 tarih, 2004/159 Esas - 2004/294 Karar sayılı ek kararlar ile 765 sayılı TCY.nı lehe kabul ederek önceki hükmün aynen infazına karar verdiği,

adı geçen hükümlülerin temyiz talebi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18/12/2006 tarih ve 2006/7963 E - 7422 K. sayılı ilamla “5237 sayılı TCY.nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri uyarınca duruşma açılarak suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de nazara alınarak,

hükümlülerin lehine olan yasanın tespiti ile lehe olan yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği” gerekçesiyle uyarlamaya ilişkin 07/07/2005 ve 31/08/2005 tarihli ek kararların bozulmasına karar verdiği,

bozma üzerine yapılan yargılamada Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2008 tarih ve 2007/85E-2008/44 K. sayılı kararı ile hükümlülerin konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 765 sayılı TCY.nın 193/2, 61/1.maddeleri uyarınca 2 ay hapis, memura karşı silahlı direnme suçu yönünden aynı Yasanın 258/2-3.maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmesi üzerine,

bu karara karşı hükümlü ... tarafından 24/03/2008 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu ve sonuçta dairemizce ...'a yüklenen ve 765 Sayılı TCY.nın 193/2 ve 258/2-3. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve memura karşı silahla direnme suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev'i itibariyle tabi

olduğu aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının suç ve hüküm tarihleri arasında gerçekleşmesi nedeniyle kararın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a da sirayeti suretiyle bozulmasına ve kamu davasının düşürülmesine karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2012 gün, 2011/210772 sayılı itirazı üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün,

130-801 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99. maddesiyle, 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın “lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasındaki, “kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir yasayla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz” biçimindeki düzenleme karşısında; lehe yasa uygulaması amacıyla yapılacak uyarlama yargılamasında dava zamanaşımına ilişkin kuralların uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilerek hükmün esastan incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; bu yöndeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 08.04.2009 gün ve 2008/28965-2009/18712 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Memura karşı silahlı direnme suçundan temel ceza tayin edilirken 765 sayılı TCY.nın 258/2-3.maddesi gereğince “4 ay hapis cezası” yerine, “4 ay' yıl hapis” yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.