Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/22913 K.2013/7552

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk A.. Ç..'in savunmalarında atılı suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk B.. Ç..'ın soyut suç atması dışında sanığın yüklenen suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocukların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle, CYY'nın 152.maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk A.. Ç..'in yakınana karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarına katıldığına ilişkin suça sürüklenen çocuk B.. Ç..'ın soyut suç atması dışında kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk B.. Ç..’ın konut dokunulmazlığını bozma suçunu suça sürüklenen çocuk A.. Ç.. ile birlikte gerçekleştirdiği kabul edilerek, bu suç için kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk B.. Ç.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca cezada arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

4-Suça sürüklenen çocuk B.. Ç..’a atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu, yakınana uzlaşma teklif edilmediği gibi suça sürüklenen çocuğun kovuşturma evresinde uzlaşmak istemediğini belirtmiş ise de; bu tarihte yaşının küçük olması nedeniyle 5271 sayılı CYY.nın 253/4 ve 254.maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun kanuni temsilcileri ile müştekiye uzlaşma teklifinde bulunularak, kabul etmeleri halinde uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile suça sürüklenen çocuk B.. Ç.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,