KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/22949 E., 2012/47407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu yaşları nedeniyle haklarında kovuşturma ayrı yürütülen diğer sanıklar ... ... ve ... ... ile birlikte işlemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK' nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
1- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydına esas ilam nedeniyle mükerrir olduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık ...' nın çaldıkları televizyonu sanık ... ...' a sattıklarını iddia etmesine rağmen, aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olması, yaşları nedeniyle haklarında kovuşturma ayrı yürütülen ... ve ... ...' un ise çaldıkları televizyonu sanık ...' a sattıkları yönünden bir ifadelerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlemediği yönündeki savunmalarının aksine, sanık ...' nın soyut suç atma biçimindeki anlatımları dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/22949, K. 2012/47407, 4 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama