Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23111 K.2012/47436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar F.. Y.. ve E.. Ö..'nün Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadeleri dikkate alındığında suça sürüklenen çocukların birbirlerini suçladıkları ve aralarında çıkar çatışması bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklara ayrı ayrı müdafii atanması gerekirken tek müdafii atanarak 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuklar A.. K.. ve D.. Ö.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden iddianamede sevk maddesi gösterilmemişse de anlatımda dükkana girdiklerinin belirtilmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden cezalandırılmalarına karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuklar A.. K.. ve D.. Ö.. hakkında hırsızlık suçundan iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin uygulanması istenildiği halde uygulanmaması için ek savunma verilmemesi suretiyle CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

4- Suça sürüklenen çocuklar A.. K.. ve D.. Ö.. hakkında mağdurlar S.. K.. ve S. Ö.'ye yönelik iki ayrı eylem nedeniyle ayrı ayrı kamu davası açıldığı gözetilerek, her iki mağdura yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, hangi mağdura yönelik olduğu da belirtilmeden tek bir eylemden hüküm kurulması,

5- Suça sürüklenen çocuk D.. Ö.. hakkında düzenlenen 13.09.2007 tarihli raporda hırsızlık suçu yönünden bir değerlendirme yapılmaması karşısında; 5237 Sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçu yönünden suç tarihi olan 16.03.2007 tarihinde üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda rapor alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,