KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/23508 E., 2012/44874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2012
- Tebliğname No
- 2 - 2009/90632
- Mahkemesi
- Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/11/2008
- Numarası
- 2008/216 (E) ve 2008/934 (K
- Suç
- Hakaret, kasten yaralama
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Katılan tarafından sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Katılan tarafından sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,
manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,
5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “zararların giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/23508, K. 2012/44874, 1 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama