Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23593 K.2013/128

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, üzerlerine atılı hırsızlık suçundan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/753-2006/545 esas, 21.11.2006 tarihli kararı ile mahkumiyetlerine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeden 28.12.2006 tarihinde kesinleştiği ve bu karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin 12.05.2009 gün ve 837-8717 sayılı sayılı ilamı ile kanun yararına bozulduğu, bozma üzerine yapılan yeniden yargılama neticesinde sanıkların 2009/488-2009/715 esas ve 16/10/2009 tarihli kararı ile yeniden mahkumiyetlerine karar verildiği,

suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin bozma üzerine verilen Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/488-2009/715 esas ve 16/10/2009 tarihli hükmü temyizi üzerine dosyanın Dairemize geldiği, 21.11.2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 28.12.2006 tarihinde kesinleştiği bu suretle 5237 sayılı TCK.nun 66/5 maddesi uyarınca dava zamanaşımının kanun yararına bozulmasından itibaren yeniden işlemeye başlayacağı ve bu itibarla zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Her iki suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4/2. maddesi uyarınca tedbire çevrildiğinin anlaşılması karşısında aynı kanunun 5/7. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebapten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,