Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23914 K.2013/12504

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yakınana ait park halindeki aracın sağ ön kapı üst kısmını eğerek içinden teyp, bass ve amfisini almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/1-2. maddesindeki yasal koşulların oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın aynı Yasanın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinden “sanığın adli sicil kaydında bulunan Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1 esas, 2009/763 karar sayılı ilamı 11.02.2010 tarihinde kesinleşmiş olmakla (1 yıl hapis cezası) TCK.nun 58/2-b-6 maddesi uyarınca sanığın 1.kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,