Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24077 K.2013/12919

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi uyarınca Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasına karşı temyiz yasa yolu açık olup, sanığın kanun yolunda ve merciinde yanılmadan hükmü temyiz etmesi üzerine temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği, anılan mahkemenin 2010/382 değişik iş sayılı ve 09.04.2010 tarihli kararı ile sanığın dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabul edildiği ve itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de, Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/382 değişik iş sayılı ve 09.04.2010 tarihli kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ümraniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.11.2006 tarihli, 2005/1071 esas ve 2006/880 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,