Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24209 K.2013/13011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 Sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1.fıkrasında yer alan “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemeye göre, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2011 ve 14/12/2011 tarihli ek kararları ile Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2012 tarihli ek kararlarının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların 15/04/2011 tarihinde talimat yoluyla alınan ifadelerinde Av. ...'in hazır olduğu, avukatın açık kimlik ve adresi duruşma tutanağına yazılmamış ise de; Türkiye Barolar Birliği'nin internet sayfasında İzmir Barosuna kayıtlı avukat olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın tebliğinin sanıklara yapılması sonucu mahkemece hükmün kesinleştirilmesi üzerine sanıkların 22/11/2011 tarihli dilekçelerinde eski hale getirme ve infazın durdurulmasına yönelik talepte bulundukları, Tebligat Kanununun 11.maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir şeklindeki yasal düzenleme karşısında sanıkların eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/832 E- 2010/296 K sayılı ilamının suç tarihinden sonra 15.06.2010 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınmasına yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi,