Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24321 K.2013/12392

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık A.. S..'nın adli sicil kaydında yer alan sabıkalarından yalnızca İstanbul 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2007 tarih, 2004/1821-2007/486 sayılı ilamıyla, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-b ve 35.maddeleri uyarınca hükmolunup 27.06.2007 tarihinde kesinleşen 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu ve bu cezanın tekerrüre esas alındığı kabul edilmekle tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, tekerrür hükümleri uygulanan sanık A.. S.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7 maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tutanak düzenleyicilerinin 14.04.2009 tarihli duruşmada tanık sıfatıyla alınan ifadelerinde, sanıklar yakalandıklarında üzerlerinde bir miktar para bulunduğunu mağdurun, ele geçen paranın eksik olduğunu belirtmesi üzerine sanıklardan sorulduğunda birisinin ekip arabası içinde bir miktar parayı kendiliğinden teslim ettiğini belirtmeleri karşısında, bu paranın soruşturma aşamasında ele geçip mağdura teslim edildiği anlaşılan 1400 TL dışında bir para olup olmadığı ve mağdura iade edilip edilmediği araştırılıp, 1400 tl dışında bir miktar paranın mağdura rıza ile teslim edildiğinin anlaşılması halinde,

mağdurdan kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden sanıkların yararlanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,