Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24788 K.2012/43813

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mahkemenin gerekçeli karardaki hakaret suçundan verilen cezanın 5237 Sayılı TCK.nun 43. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca ½ oranında arttırılmasına dair gerekçe ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki “2” numaralı bozma düşüncesine ve hükümde yasa yolu, şekli ve başlangıç süresinin açıkça ve usulünce gösterildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin “3” numaralı bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanların maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, katılanların sanıklara yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında;

suç tarihi itibari ile sabıkasız olan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken " ileride yeniden suç işlemeyeceklerine dair kanaatin oluşmaması ve suçtan meydana gelen zararın giderilmemesi ....” biçimindeki dosya içeriğine uygun düşmeyen, yetersiz ve yasal olmayan