Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24885 K.2012/45771

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra yakınanın şikayetçi olması nedeniyle 151/1.maddesine uyan mala zarar verme ve 116/2-4. maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu,

suç tarihi dikkate alındığında mala zarar verme suçu ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilerek , hükümlünün olay gecesi hırsızlık suçunu gerçekleştirdikten sonra olay yerinden kaçarken yakınana ait işyerinin çatısında kolluk kuvvetlerince yakalandığı ve eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanarak sonucuna göre,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekliliği gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de, teşebbüs aşamasında kalan suçun geldiği aşamada gözetilmek suretiyle “meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı” dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca makul oranda bir indirim yapılsa dahi , sırf hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı Yasa gereğince yapılacak uygulamanın açıkça hükümlü aleyhine olacağının,

765 sayılı TCK. uyarınca kurulan hükmün açıkça hükümlü lehine olduğunun anlaşılması karşısında sonuca, etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.