Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24916 K.2013/7215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 138, 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafie yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı,

bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği.

Sanıklardan ...’ ın kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı istinabe suretiyle yapılan sorgusunda müdafii talep etmediği sanığın yokluğunda mahkemece atanan müdafinin ise yüzüne karşı verilen 08.12.2009 tarihli kararın sanık müdafii tarafından 09.12.2009 tarihinde temyiz edildiği anılan kararın sanık ...’ a da, 09.02.2010 tarihinde tebliğ edildiğinin ancak sanık tarafından temyiz başvurusunun bulunulmadığının anlaşılması karşısında; müdafiinin temyizine onayı bulunup bulunmadığını bildirmesi,