Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25007 K.2012/45222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde, 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış olan sanığın, yakınanın müdürü olduğu ilköğretim okuluna muhkem sayılan kapılarını kırarak girmek suretiyle okuldan hırsızlık suçunun, 765 Sayılı Yasanın 493/1, 522, 55/3 ve 5237 Sayılı Yasanın 142/1-b, 116/2–4, 119/1-c, 152/1-a, 31/3 maddeleri kapsamında bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK.'nın 7 ve 5252 Sayılı Yasanın 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, sanığın yaşı itibariyle, 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinin, 765 Sayılı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinden daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığa atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 ay kesintili zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2010 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, suçun işlendiği 18.02.2010 günü yeniden işlemeye başladığı da dikkate alınarak, açıklanmasına karar verilen hükmün 14.02.2003 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına ilişkin kamu davalarının, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, adli para cezası ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,