Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25019 K.2012/44223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre sanık ...'ın yanında kardeşleri olan diğer iki sanık da bulunduğu halde geceleyin saat 02.00 sıralarında köydeki kuran kursuna ait ve inşaat halindeki odada bulunan fındıklardan hırsızlık yapmaya karar verdikleri, burada camı kırarak içerideki bir miktar fındığı çaldıkları, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 20.10.2004 günlü ilk bozma ilamında belirtildiği üzere mahkemece 2. kez keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak suça konu kırılan pencere camının sağlam ve dayanıklı olmadığının tespit edildiği,

buna göre 01.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 492/1-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 152/1-a, 66/1-d, e, 67/4. maddelerinin ayrı, ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda;

zamanaşımı hükümleri yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.01.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,