Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25049 K.2012/45167

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün, şikayetçi tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 14.02.2012 gün, 6708-2925 sayılı ilam ile “şikayetçinin 14.02.2008 tarihli oturumda dile getirdiği katılma istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2012 gün, 2008/135644 sayılı itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 gün, 638-238 sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve dairemizin 14.02.2012 gün, 6708-2925 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilerek iade edilen dosyanın yapılan incelenmesinde;

Katılma istemi karara bağlanmayan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla; 14.02.2008 tarihli oturumda dile getirdiği katılma istemi hakkında, mahkemesince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyen ve suçtan zarar gördüğü açıkça anlaşılan şikayetçinin katılma isteminin 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kabulüne, CMUK’ nın 318. maddesine uygun bulunmayan duruşma isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...' ın şikayetçiye karşı kasten yaralama ve hakaret, sanık ...' ın ise kasten yaralama suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; toplanan deliller usulüne uygun olarak irdelenip, atılı suçların sabit olup olmadığı denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılarak, suçların sabit olduğunun belirlenmesi durumunda ise, atılı suçların işlenmesine şikayetçinin haksız bir fiili ile neden olduğunun tespiti halinde, kasten yaralama suçundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK' nın 29. maddesinin, hakaret suçundan ise aynı Kanunun 129. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden;

dosya kapsamına göre olaya uygun düşmeyen ve uygulanma olanağı bulunmayan 5271 sayılı CMK' nın 223. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince haksızlık içeriğinin azlığı gerekçesiyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,