Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25364 K.2012/46317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların atılı teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarını işlediklerine dair soyut iddia dışında, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve üzerlerine atılı diğer suçları kabul ettikleri halde dava konusu suçu baştan itibaren kabul etmemeleri karşısında subut bulmayan suçlardan beraatleri yerine, “sanıkların benzer nitelikteki başka suç ve eylemleri işlediklerini kabul etmiş olması, olay gecesi Bilecik İl merkezinde hırsızlık suçuna konu aracın bulunduğu yer ve mevkiye yakın konumlardan geçmiş bulunmaları, hırsızlık suçunu geçim kaynağı ve yaşam biçimi haline getirmiş olmaları” gibi soyut ve genel gerekçelerle hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

Hırsızlık ve mala zarar vermek suçundan mahkumiyetine hükmedilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,d,e’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmiş olması karşısında tabliğnamedeki (1-b) ve (2-b) numaralı bozma düşüncelerine, sağ kapı kilidi kırılıp düz kontak yapılarak çalıştırılmaya çalışılan aracın kontak göbeğinin sökülüp, direksiyon muhafaza kutusu kırılarak,

içerisinde bulunan kablolarının kopartıldığının kabulü karşısında eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b., 35. maddeleri yanında aynı Yasanın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar vermek suçunu da oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki “2-a” numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine ve tanık M.. Ö..'in yeminli anlatımına göre hırsızlık suçunun 22.00 ile 8.00 saatleri arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, güneşin batış ve doğuş saatleri de nazara alınıp suçun geceleyin işlendiğine dair kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi ile uygulama yapılarak hırsızlık suçundan sanıklara fazla ceza verilmesi,