Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25722 K.2012/47863

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen kararın 08.04.2010 tarihinde sanığın eşine tebliğ edildiği, Dinar Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün yazısıyla sanığın 25.03.2010 tarihinde cezaevine alındığı, kararın temyiz edilmediği gerekçesiyle 08.09.2010 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 26.05.2011 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçeyle hükmü temyiz etmek istediğini bildirdiği, 29.06.2011 tarihli ek kararla 08.04.2010 tarihinde sanığın cezaevinde olması nedeniyle eşine yapılan tebligatın geçersiz olduğu,

hükmün kesinleşmediği belirtilerek infazın durdurulmasına ve gerekçeli kararın sanığa tebliğine karar verilip, gerekçeli karar ile ek kararın 25.07.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 29.07.2011 tarihinde hükmün temyiz edildiği, temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle 23.12.2011 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilip bu kararın 28.06.2012 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve tebliğden önce ek kararı öğrenen 30.01.2012 tarihinde ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki red düşüncesine katılınmamıştır.

Yasal süresi içerisinde hükmü temyiz eden sanığın, temyiz harcını yatırmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; mahkemece sanığa harcı yatırmadığı takdirde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı yönünde ihtar yapılmadan temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar usul ve yasaya aykırı olduğu belirlenmekle 23/12/2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;