Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25964 K.2012/47946

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık A..

G..'nın yokluğunda verilen 01.07.2009 tarihli kararda, yasa yolu başvuru mercii gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2009 gün ve 2008/269-65 sayılı ve 05.10.2010 gün, 2010/169-188 sayılı kararlarında belirtildiği üzere başvuru şekli ve merciinin gösterilmemiş olmasının, “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceği, temyiz isteminin süresinde olması koşuluyla yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılmanın,

5271 sayılı CMK.’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği dikkate alınarak sanık A'nin 27.12.2011 tarihli temyiz dilekçesini mahkemesine hitaben yazıp gönderdiği belirlenmekle tebliğnamedeki kararda yasa yolu başvuru merciinin belirtilmemesi suretiyle sanığın yanıltıldığı yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, ancak;

sanığın yokluğunda verilen kararın sanık Abdulkadir'in duruşmada bildirdiği ve daha önce tebligat yapılan adresi yerine, daha önce usulünce tebligat yapılmamış soruşturma aşamasında bildirdiği adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında, hükmün sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği ve sanık A'nin cezaevinden öğrenme üzerine yapmış olduğu 27.12.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık Ş.. Z..'nın suça konu 1363 numaralı silicon decalin kiti adındaki ilacı Ş.. U..'a kendisinin satmadığını savunması karşısında, sanık Ş.. Z..'dan suça konu “1363 numaralı silicon decalin kitini” 19.08.2005 tarihinde faturasız satın aldığı iddia olunan ve dosya içeriğine göre olayın tek tanığı ve kanıtı konumunda olup gerek soruşturma gerekse de kovuşturma aşamasında hiçbir beyanı bulunmayan Ş.. U..'ın mahkemece dinlenilmeyerek 5271 sayılı CMK.nın 210/1.maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıkların suç tarihi itibariyle daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri nazara alınarak tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken “sanıkların ileride bir daha suç işlemeyecekleri yönünde kanaat hasıl olmadığından” biçimindeki denetime olanaklı olmayan yetersiz gerekçe ile TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek sanıklar hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,