Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/26474 K.2013/16906

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

05.12.2009 tarihli tutanağa göre, işyeri güvenlik kamerası kayıtlarından kimliği tespit edilen suça sürüklenen çocuğun ikamet ettiği bölgedeki cadde üzerinde görüldüğü, yanına gidildiğinde üzerine atılı hırsızlık suçunu ikrar ettiği, çalınan cep telefonunun nerede dolduğu kendisine sorulduğunda, üzerinde olduğunu söyleyerek telefon ile sim kartı kolluk görevlilerine teslim ettiği, suça sürüklenen çocuğun gerek savcılık, gerekse duruşmadaki ifadelerinde de suça konu cep telefonunu kendisinin teslim ettiğini belirtmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,