Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/26606 K.2013/16970

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik bir temyiz isteği bulunmadığı ve beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı