Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/26702 K.2013/17419

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanığın, caddede seyyar tezgah üzerinde cep telefonlarını satmak için sergilediği sırada kolluk görevlilerince yapılan incelemede klonlanmış ve kayıt dışı olduğundan şüphelenilen telefonlara el konulduğu, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce hazırlanan 03.05.2010 tarihli uzmanlık raporunda sanıktan ele geçirilen ..... marka C3300 model cep telefonunun dahili hafızasında kayıtlı bulunan IMEI numarasının “35...........” olduğu, telefonun iç kısmına yapıştırılmış vaziyette bulunan cihaz etiketindeki IMEI numarasının ise “35...................” olduğunun tespit edildiği,

telefonun hafızasındaki IMEI numarasının, cihaz etiketinde yazılı olan IMEI numarası ile uyumlu olmaması nedeniyle söz konusu cep telefonunun başka bir telefondan klonlandığının değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

5237 Sayılı TCK’nın 165.maddesinin gerekçesinde belirtildiği gibi suç işlemek, hukuk toplumunda kişiler için bir kazanç kaynağı olamaz. Bu nedenle, suç işlemek suretiyle veya suç işlemek dolayısıyla elde edilen menfaatlerin piyasada tedavüle konulmasının ve suç işlemenin bir menfaat temini açısından cazip bir yol olarak görülmesinin önüne geçilmek istenmiştir. Bu düşüncelerle bir suçun işlenmesi suretiyle veya bir suçun işlenmesi dolayısıyla elde edilmiş olan bir şeyin satın alınması ve kabul edilmesi suç olarak tanımlanmıştır.

Suçun konusunu, ancak ekonomik değeri olan şeyler oluşturabilir. Bu ekonomik değerlerin, daha önce işlenmiş bir suçtan elde edilmiş olması gerekir. Daha önce işlenmiş olan suçtan elde edilen eşyanın kabul edilmesi veya satın alınması, söz konusu suçu oluşturmaktadır. Somut olayda suça konu olan cep telefonunun sahibinin kim olduğu konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı gibi, bu telefonun bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşya niteliğinde olup olmadığı da tespit edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından sanığın mahkumiyetine yetecek nitelikte, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin kanıtların bulunmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-) Kabule göre de, 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,