Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/2687 K.2013/27820

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Katılan vekilinin kasten basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Katılanı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı doktor raporu ile sabit olan sanığın, aşamalarda benzer savunmasında, kız kardeşini rahatsız eden katılanı telefonda defalarca uyardığını, olay günü de katılanın kendisini arayıp, konuşmak istediğini, bu nedenle buluştuklarında, katılan ve arkadaşlarının kendisini kovaladıklarını belirtmesi karşısında, soruşturma sırasında beyanı bulunan ve kovuşturmada dinlenmeyen tanık O..

E..'in de beyanı alındıktan sonra, koşullarının oluşması halinde haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, adli raporunda herhangi bir darp ve cebir izi bulunmayan sanık hakkında, kendisinden yaşça küçük mağdura karşı gerçekleştirdiği eyleminden dolayı meşru savunmanın yasal koşulları oluşmadığı halde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Soruşturma sırasında sanığın kendisine küfür ettiğini belirten katılandan, sanığın ne şekilde hakaret ettiği sorulduktan sonra, kovuşturmada dinlenmeyen tanık O.. E.. ile dinlenmiş olsa da bu konuda beyanı tespit edilmeyen tanık K.. D..'nın, atılı hakaret suçu yönünden beyanları alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşması halinde, TCK.'nun 129/1.maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken, eylemin sabit olup olmadığı araştırılmadan,

atılı suçun niteliği ile bağdaşmayan, “zorunlu kaldığı” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, karşılıklı hakaret de söz konusu olmadığı halde TCK.'nun 129/3.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,