Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27168 K.2013/30710

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yargılama sürecindeki davranışları lehlerine yorumlanıp 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması ile “suç kastı yoğunluğu ve CMK.nun 231.maddesinin uygulanması halinde bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkemece olumlu kanıya varılmadığından CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

sanıklar hakkında görevli memura hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca artık bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluşa, dosya içeriğine, tutanak düzenleyicisi tanık K.. A..'nin 29.04.2008 tarihli duruşma ile soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre, katılan polis memurlarının sivil araçla ve sivil giyimli olarak başka bir göreve giderken olay mahallinde karşıdan gelen sanık A..

G..'in kullandığı araçla yol verme meselesi yüzünden birbirlerine el kol hareketi yapmaları sonucu çıkan kavgada sanıkların, katılanların polis olduklarını bilmediklerini savunmuş olmaları, olay sırasında katılanların polis olduklarını sanıkların bildiğine dair iddia dışında delil bulunmadığı, olaydan sonra polis olduklarını öğrendiklerinin anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerinin basit kasten yaralama ve hakaret suçlarını oluşturacağı gözetilmeden sanıkların memura hakaret ve sanık Orhan'ın da memura kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de

a-Sanıklar hakkında sonuç olarak adli para cezasına karar verildiği halde, “sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı ceza ertelendiğinden 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek çelişkiye sebebiyet verilmesi,

b-Sanık Orhan hakkında hükmün gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde hüküm fıkrasında ”sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden CMK.nun 231/7. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51.maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,