Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27212 K.2013/20

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat kanununun 19.maddesi uyarınca tutuklu veya hükümlülere tebligat yapılması gereken durumlarda, tebligatın yapılmasını tutukevi veya cezaevi müdürü ve bunun bulunmaması halinde kurumu yöneten memur sağlar. Muhatap hemen bulundurulursa tebligat memuru tarafından ona yapılır. Yoksa, evrak tebligatın yapılması için müessese müdür veya memuruna bırakılır. Bu durumda adı geçen müessese müdür veya memurun tebligatı bizzat muhatabına yapması ve durumu belgeleyen bir tutanak düzenleyip hükmü veren mahkemeye göndermesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında dosya incelendiğinde sanığa çıkarılan gerekçeli kararın cezaevi müdürüne tebliğ edildiği, cezaevi müdürünün sanığı idareye celp edip tebligatın bizzat kendisine yapılmasını sağlamadığı gibi gıyabi hükmü içeren tebligatın sanığa verilmek suretiyle gereğinin yerine getirildiğini belgeleyen bir tutanak da düzenlenip hükmü veren mahkemeye gönderilmediğinden tebligatın geçersiz olduğu ve sanığın 07.02.2012 günlü temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 10.02.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın müştekiye ait inşaattaki, çelik panoları çalmaya çılışırken polis memurları tarafından uzaktan görülmesi üzerine olay yerinden kaçması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e, 35. maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.