Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27578 K.2013/19409

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık suç tarihinde katılanın evinde, bulduğu garaj ve ardiye kapılarının anahtarı ile bu kapıları açarak, buralardan da muhelif eşyaları çaldığının keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yasal şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 108. Maddesinin 2. Bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresini eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek 5237 sayılı TCK’ nun 58/6-7 maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi için en ağır cezayı gösteren ilamın karar yerinde gösterilmesi gerekirken infazda tereddüde neden olacak şekilde birden fazla ilamın gözetilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

... MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI