Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27589 K.2013/176

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 15.05.2007 tarihli hükmün, usulüne uygun olarak başka suçtan dolayı cezaevinde bulunan hükümlüye 16.08.2009 tarihinde tebliğ edildiği, daha önce 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğin geçersiz olduğu ve sanığın 10.07.2009 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verildiği ve temyiz isteminin 15.05.2007 tarihli karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Uyarlama yargılamasından önce verilen ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşen 10.05.1994 tarihli kararda, sanığın 765 sayılı TCK.nun 493/1-son ve 522. (pek hafif) maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, uyarlama yargılaması sonucu kurulan 15.05.2007 tarihli hükümde 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl, 151/1. maddesi uyarınca 4 ay ve 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca da 12 ay hapis verilmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanık Hüseyin'in, yanında diğer iki sanıkla beraber şikayetçiye ait konutun kilidini tornavida ile sökerek içeri girip suç tarihine göre pek hafif değerde olduğu anlaşılan eşyaları çalma şeklindeki eyleminin, 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522/1(pek hafif) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlık ve aynı Kanunun 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma ile aynı Kanunun 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını oluşturduğu,

suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, uzlaşmanın sağlanması halinde 5237 sayılı TCK.nun, uzlaşmanın sağlanmaması halinde ise 765 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,