Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27672 K.2013/18086

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine "iftira" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Hırsızlık suçunun soruşturması ve kovuşturması sırasında kolluğa, Cumhuriyet Savcılığına ve Mahkemedeki ilk oturumda, kardeşi ...'nun kimlik bilgilerini kullanan, sanığın, 05.08.2009 tarihli duruşmada, Antalya Emniyet Müdürlüğünün 16/07/2009 gün ve 04/09 sayılı yazısıyla sanığın parmak izlerinin daha önceki bir olay sebebiyle alınan ...’na ait parmak izleriyle aynı olduğu bildirilmesine karşın, kardeşi ...'in kimlik bilgilerini kullanmaya devam edip, kendisinin ... olmadığı, ifade etmesinden sonra ceza evinden, Mahkemeye yazdığı dilekçesinde, kardeşi ...'in kimlik bilgilerini kullandığını beyan etmişse de;

emniyet tarafından gönderilen parmak izi ile tespitten sonra, gerçek kimlik bilgilerini açıklaması nedeniyle, etkin pişmanlık hükmünden yararlanamayacağından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Hırsızlığa teşebbüs ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarında kurulan hükümlerin kanuni sonucu olarak uygulanan, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen hakların seçimlik olmadığı ve kasten işlenmiş olunan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan fıkrada belirtilen tüm haklardan yoksunluğun söz konusu olacağı gözetilmeksizin, sanığın sadece anılan fıkranın (a, b, d ve e) bendinde belirtilen haklardan yoksunluğuna, (c) bendinde belirtilen haklardan ise sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına, karar verildiği halde, (c) bendindeki kendi alt soyu dışındaki diğer kişilere ilişkinde, hak yoksunluğunun uygulanacağı gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükümlerden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet,