Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27845 K.2013/30610

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken seçimlik yaptırımlardan adli para cezasının tercih edilmiş olması karşısında, temel cezanın gün olarak belirlenip, cezadaki indirim ve artırımların gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, adli para cezasının ay olarak belirlenmesi ve sonuç cezaya, ay üzerinden yapılan indirim ve artırımlar sonucu hükmolunmak suretiyle 5237 sayılı TCY'nın 61/8. maddesine aykırı davranılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların maddi tazminat talepleri bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin “sanığın bir daha suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaatin oluşmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sorgusunda pişman olduğunu ve yakınanlardan özür dilediğini belirten sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,