Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27847 K.2014/953

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Üst C. Savcısının temyiz isteminin sanık A.. A.. hakkında silahla tehdit suçundan,sanık R.. A.. hakkında ise konut dokunulmazlığını bozma ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçlarından verilen kararlara yönelik olduğu,sanık A.. A.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan Hatice'nin tüm evrelerde bütünlük arzeden ve TCK'nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen suçu oluşturacak şekilde sanık Abdil'in kendisini “kızı bulacaksın yoksa seni öldürürüm” şeklinde tehdit ettiğine ilişkin iddiasının sanık Rüştü'nün kovuşturma evresindeki savunmasıyla doğrulanması karşısında anılan beyanlara neden itibar edilmediği kararda tartışılmadan sanık Abdil'in yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Sanık R.. A.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi suçları yönünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CYY’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği,sanığın sabıkasız olması nedeniyle CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı maddenin (c). bendinde gösterilen ve hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,

manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği,konut dokunulmazlığını bozma ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek,sanıklar hakkında CYY’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen,

“kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “sanığın geçmişi,suç işleme hususundaki eğilimleri göz önünde bulundurularak bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından ve müştekinin zararını gidermedikleri anlaşıldığından” biçimindeki gerekçeyle sanık R..

A.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,