Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/27893 K.2013/2108

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b ve 143.maddeleri gereğince tayin olunan 5 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası yerine, 4 yıl 5 aya hükmedilerek eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

2-Adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

-2-

ifade edeceğinden engel teşkil etmediği ve sanığa atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle yakınanın dosyaya yansıyan herhangi bir maddi zararının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda

gösterilmesi gerekirken, “sanığın adli sicil kaydından daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu” biçiminde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,