Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28227 K.2013/19469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, olay günü yakınanın evinin pencerisini kırmak suretiyle içeri girdikten sonra, çocuk odasında bulunan çelik kasayı, vitrindeki çiçekliğin içinden aldığı anahtar ile açarak, içinden suça konu eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında , eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılmadan,sanığın 03.01.2006 tarihindeki başka hırsızlık suçlarına yönelik uzlaşmak istemiyorum şeklindeki beyanı ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,