Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28404 K.2012/48831

7201 sayılı Tebligat Yasasının 6099 sayılı Yasa ile değişik 35/2. maddesinin “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği taktirde ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilememiş olursa ,tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebligat tarihi sayılır” düzenlemesini içerdiği,sanığın mahkemeye bildirdiği adresine Tebligat Yasasının 35. maddesine göre 12.07.2012 tarihinde gerekçeli karar tebliğ olunmuşsa da sanığın, tebliğin yapıldığı tarihte adres kayıt sisteminde, tebligat yapılan adres dışındaki bir adres olan “B.

Mah. Cad. numara iç kapı numarası 3 Gölbaşı Ankara” adresinin bulunduğu ,bu nedenle 7201 sayılı Yasanın 35/2 maddesine uygun yapılmayan tebligatın hükmün kesinleşmesini sağlamayacağı değerlendirildiğinden, sanığın temyiz dilekçesini verdiği 18.10.2012 tarihinde kararı öğrenmiş olduğunun ve tebliğ tarihinin de öğrenme tarihi ve temyizin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 22.10.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-)Sanığın yüklenen suçlamaları kabul etmemesi ve suç yerine hiç gitmediğini savunmuş olmasına, suç tarihinde suçun işlendiği yerdeki baz istasyonundan görüşmeler tespit edilen sanık adına kayıtlı cep telefonu numarasının sanığın suç tarihinde kullandığı telefon numarası olduğuna ilişkin dosyada bir tespit veya sanık tarafından kabul bulunmamasına göre; sanığı olay öncesi gördüklerini ve yeniden görürlerse teşhis edebileceklerini anlatan tanıklar M.. B.. ve S.. A..’a sanığın teşhis ettirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yüklenen suçlardan dolayı mahkumiyet hükümleri kurulması

II-)Kabul ve uygulanmaya göre de;

1-)Yüklenen suçların, işyerlerinin kapatıldığı gece saat 23.00 ile suçun fark edildiği ertesi gün gündüz saat 08.00 saatleri arasında bir zaman diliminde işlendiği ,bu sebeple gündüz saatlerinde de işlenmiş olabilecekleri gözetilmeden ve suçların gece işlendiğini kabule yeter sayılan kanıtlar kararda gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 143.maddesi uyarınca artırım yapılması ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gece vakti işlendikleri kabul edilerek 116/4.maddesi uyarınca hüküm kurulması

2-)Suç tarihine göre sanığa yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında bulunması ve uzlaşma işleminin CMK.nun 253-254. maddelerinde öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesinin zorunluluğu karşısında, anılan yasa hükümlerine göre sanığa ve katılanlara hakları açıklanıp anlatılarak uzlaşmak isteyip istemedikleri sorulup sonucuna göre anılan yasa maddelerine göre uzlaşma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması

3-) Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetin adli para cezasına ilişkin olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve (a) bendine göre ,tayin olunan cezalarının ertelenmesine yasal engel bulunmayan sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmeden “geçmişteki hali ve suç işleme eğilimi” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hapis cezalarının ertelenmelerine yer olmadığına karar verilmesi;