Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/2846 K.2013/27495

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Babasına, yakınanın motosikletle çarpıp kaçtığını öğrenen sanığın, yakınanın evinin önüne gidip bağırmak suretiyle yakınanı köy kahvehanesinin önüne çağırması, kahvehanenin önüne gelen yakınana sanığın hakaret edip, kasten yaralaması suretiyle gerçekleştiği iddia edilen olayda; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğini belirten tanıklar Oktay ve T..

A.. ile sanığın kardeşi tanık A.Ü..'nün beyanlarının yanı sıra, sanığın yakınana hakaret edip, yaraladığını doğrulayan tanıklar H.A.., Y.. A.. ve Z..

G..'in ifadeleri ile sanığın basit tıbbi müdahale gerektirir şekilde yaralandığına ilişkin 19.09.2009 tarihli ve 58800 sayılı doktor raporunun varlığı ile duruşmada da dinlenen tanıklar Yaşar ve Zafer'in, soruşturma aşamasında vermiş oldukları ifadeleriyle uyumlu olarak, esas itibariyle sanığın yakınanı yaraladığını ve ona hakaret ettiğini belirtmiş olmaları karşısında; tanıklar Yaşar ve Zafer'in duruşma aşamasında farklı beyanda bulundukları gerekçesiyle tanıklar Oktay ve Tuncay'ın beyanlarına üstünlük tanınarak,

sanığın üzerine atılı suçları işlediğini belirten tanık Hüseyin'in beyanı ile yakınanın üst kolunda ve sırtında sıyrıklar olduğuna ilişkin doktor raporuna neden itibar edilmediği açıklanmadan sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,